![\"\"](\"https:\/\/bertbakker.biz\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/Marie-Rose1993-scaled.jpg\")
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Happy new Year! <\/p>\n\n\n\n
Deze palm hebben we met Marie Rose Torrelli geplant op 25 mei 1993. Die dag hadden van haar het Hotel de la Poste en de bijhorende annexen (schuur, garage, tuinen) gekocht (in Moulinet, 06, Zuid-Frankrijk). Wij waren tevreden en Marie Rose was blij dat deze verkoop achter de rug was.<\/p>\n\n\n\n
Tot twee keer toe had zij kopers toegelaten die ‘een voorlopig koopcontract\u2019 hadden getekend. Een ramp waar zij niet tegen opgewassen was, ze was weduwe, ze stond er alleen voor. Wat de \u00e9ne voorlopige koper had bedacht en half werd uitgevoerd, werd door de ander vernield en vervangen door nieuwe onaffe verbouwingen. Een wirwar van muurtjes, puin en vernielingen. Hotel de la Poste was een kadaver en je moest wel gek zijn om daar aan te beginnen. Hannemieke en ik waren zo gek. We waren nog jong, we hadden een goede koop gedaan en we beloofden Marie Rose om het gebouw in zijn oude luister te terug te brengen. Zo geschiedde.<\/p>\n\n\n\n
Het was een grote klus die je niet in je eentje kunt volbrengen. De daken moesten volledig worden vernieuwd. Een bijzondere dank zijn wij verschuldigd aan Jean Luc Doya, zonder hem was het nooit gelukt. ‘Hij is een brave jongen,’ zei Marie Rose over hem. Zo is het. Afgezien van zijn enorme drankzucht, heeft hij als een leeuw voor ons en ons Gites-Hotel de la Poste gewerkt. Petje af, grote dank! Het gebouw staat nu weer te pronken aan het plein en zie eens hoe ons kleine boompje is gegroeid!<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/bertbakker.biz\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/Logo-GiteskleurHdlP-kopie.gif\"){kind=logo}
<\/p>\n\n\n\n
Na jaren gites, van 1993 tot 2013, te hebben gehad is het oude Hotel de la Poste geleidelijk aan getransformeerd in een goed functionerende en verantwoordelijke copropri\u00e9t\u00e9 en met de komst van nieuwe kopers, de violiste Margaret MacDuffie en de schrijver en theaterman Marek Kedzierski voor het laatste deel, de grote loft, is het hotel na 28 jaar niet meer van ons. Wij zijn nu alleen nog eigenaar van de verbouwde annexen.![\"\"](\"https:\/\/bertbakker.biz\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/CoproLaPosteLaurance.png\")
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Begin jaren ’90 waren tuinen verwaarloosd en – gek misschien voor deze tijd – het was er toen kurkdroog, een woestijn. Er functioneerde alleen een kleine moestuin. De tuinen houden nu – door de rijke begroeiing – het water beter vast. Je hoeft maar iets in de grond te stoppen en het begint te groeien. Het is een paradijs voor vogels, hommels en bijen. Als buren kijken wij met tevredenheid terug op de nieuwe La Poste en de oude palm: De Marie Rose.<\/p>\n\n\n\n
Bert en Hannemieke Bakker<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Le vieux palmier<\/p>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/bertbakker.biz\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/Miekespalm-1-scaled.jpg\")
<\/p>\n\n\n\n
Nous avons plant\u00e9 ce palmier avec Marie Rose Torrelli le 25 mai 1993. Ce jour-l\u00e0, elle avait vendu l’H\u00f4tel de la Poste et ses annexes (grange, garage, jardins) (au Moulinet, 06, Sud de la France). Nous \u00e9tions satisfaits et Marie Rose \u00e9tait heureuse que cette vente soit termin\u00e9e.<\/p>\n\n\n\n
A deux reprises, elle avait admis des acheteurs qui avaient sign\u00e9 \u00ab un avant-contrat d’achat \u00bb. Un d\u00e9sastre auquel elle n’a pas pu faire face. Elle \u00e9tait veuve, elle \u00e9tait seule. Ce qu’un acheteur provisoire avait imagin\u00e9 et \u00e0 moiti\u00e9 ex\u00e9cut\u00e9, a \u00e9t\u00e9 d\u00e9truit par un autre et remplac\u00e9 par de nouvelles r\u00e9novations inachev\u00e9es. Un labyrinthe de murs, de d\u00e9combres et de destruction. L’H\u00f4tel de la Poste \u00e9tait devenu un cadavre et il fallait \u00eatre fou pour commencer \u00e7a. Hannemieke et moi \u00e9tions tellement fous. Nous \u00e9tions encore jeunes et nous avions fait un bon achat et nous avons promis \u00e0 Marie Rose de redonner au b\u00e2timent son lustre d’antan. C’est comme \u00e7a que \u00e7a s’est pass\u00e9.<\/p>\n\n\n\n
C’\u00e9tait un gros travail que vous ne pouvez pas faire tout seul. Les toitures ont d\u00fb \u00eatre enti\u00e8rement r\u00e9nov\u00e9es. Nous devons un merci tout sp\u00e9cial \u00e0 Jean Luc Doya, sans lui cela n’aurait jamais \u00e9t\u00e9 possible. “C’est un bon gar\u00e7on”, a dit Marie Rose \u00e0 son sujet. C’est comme \u00e7a. Outre son \u00e9norme alcoolisme, il a travaill\u00e9 comme un lion pour nous et nos Gites-H\u00f4tel de la Poste. Chapeau bas, un grand merci! Le b\u00e2timent est maintenant de retour sur la place et regardez comme notre petit arbre a grandi !<\/p>\n\n\n\n
Apr\u00e8s des ann\u00e9es de g\u00eetes, de 1993 \u00e0 2013, l’ancien H\u00f4tel de la Poste s’est progressivement transform\u00e9 en une copropri\u00e9t\u00e9 performante et responsable et avec l’arriv\u00e9e de nouveaux acqu\u00e9reurs, la violoniste Margaret MacDuffie et ‘\u00e9crivain et l’homme de th\u00e9\u00e2tre Marek Kedzierski pour le derni\u00e8re partie, le grand loft, l’h\u00f4tel n’est plus \u00e0 nous apr\u00e8s 28 ans. Nous ne poss\u00e9dons plus que les annexes r\u00e9nov\u00e9es.<\/p>\n\n\n\n
Au d\u00e9but des ann\u00e9es ’90 jardins avaient \u00e9t\u00e9 n\u00e9glig\u00e9s et – fou peut-\u00eatre pour l’\u00e9poque – c’\u00e9tait compl\u00e8tement sec, un d\u00e9sert. Seul un petit potager fonctionnait. Gr\u00e2ce \u00e0 la richesse de la v\u00e9g\u00e9tation, les jardins retiennent d\u00e9sormais mieux l’eau. Vous n’avez qu’\u00e0 mettre quelque chose dans le sol et il commencera \u00e0 pousser. C’est un paradis pour les oiseaux, les bourdons et les abeilles.<\/p>\n\n\n\n
En tant que voisins, nous regardons avec satisfaction la nouvelle La Poste et son vieux palmier: Le Marie Rose.<\/p>\n\n\n\n
Bert et Hannemieke Bakker<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Happy new Year! Deze palm hebben we met Marie Rose Torrelli geplant op 25 mei 1993. Die dag hadden van haar het Hotel de la …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1894,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1889","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-algemeen"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/bertbakker.biz\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1889","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/bertbakker.biz\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/bertbakker.biz\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bertbakker.biz\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bertbakker.biz\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1889"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/bertbakker.biz\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1889\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1942,"href":"https:\/\/bertbakker.biz\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1889\/revisions\/1942"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bertbakker.biz\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1894"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/bertbakker.biz\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1889"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/bertbakker.biz\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1889"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/bertbakker.biz\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1889"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}