Kent u die uitdrukking: ‘Ik weet er niet het fijne van, maar…’, dan moet u goed uitkijken, want niemand weet dat en lollig is het al lang niet meer.  Hoe dat wereldwijd en bij u om de hoek in het komende jaar verder gaat is nog onduidelijk en laat vermoedelijk veel te wensen over..  Maar toch: beste wensen voor 2024

Tweeduizenddrieentwintig was voor Hannemieke en mij in veel opzichten een markant jaar. Luit en Jessica logeerden bij ons toen ze hun huis in Amsterdam-Noord verbouwden. In december trokken ze erin.

Na dertig jaar sloten wij onze avonturen af in Frankrijk. Wij hebben ons Gîtes-Hotel de la Poste (06 Moulinet) in onderdelen verkocht. Dit najaar het laatste deel, het ernaast gelegen huis.

In gesprek met mijn moeder werd op 8 juni in het Verzetsmuseum gepresenteerd. De directe aanleiding voor de roman was het boek van Toni Boumans Je mag wel bang zijn maar niet laf. Dat mijn familie in de tweede oorlog in het verzet zat, was me bekend. De verhalen werden nog niet eerder zo expliciet bij elkaar gebracht. Vanaf toen realiseerde ik me pas goed dat ons gezin deel uitmaakt van de familie Bakker-Althuisius.

 

In 2023 werd ik stamhouder als de jongste van een generatie van zevenenvijftig kleinkinderen van mijn grootouders Popke Sjoerds en Dieuwke. Daarbij ben ik ook in het bezit gesteld van de Statenbijbel, hun bijbel, zes kilo zwaar. Ik kreeg hem van Yteke Waterbolk, weduwe van Bert Bakker junior. Ik ben vereerd met een nieuwe taak.