Hoe je het ook bekijkt. In het landelijke gebied draait alles om het welzijn van mens, dier en de vruchtbaarheid van de bodem, om voldoende regen, om de frisheid van de lucht. Elke boer en boerin produceert biologisch-dynamisch, luistert zoveel mogelijk naar de natuur, oriënteert zich op goed gevoel. Er wordt op een boerderij geen gebruik gemaakt van kunstmest of bestrijdingsmiddelen. Zou je kunnen zeggen, het blijft de vraag of het waar is.

De koeien grazen het grootste deel van het jaar op het land. Ze kunnen 8 maanden buiten rondlopen om aan hun dagelijkse voedsel te komen.  In de winter gaan ze op stal en worden ze gevoerd graskuil en hooi van eigen land. Meer is ook niet nodig. Als de koeien buiten staan krijgen ze een aantal keer per dag een nieuw stuk gras. Op deze manier grazen ze het gehele weiland af. De stront en pis worden op natuurlijke wijze beter verspreid. Zo kan het gras ook beter, gezonder en langer groeien en de koeien eten steeds vers, de bodem wordt minder zuur en kaal. ‘Dit zorgt voor een gezonder bodemleven,’ kun je zeggen

De koeien eten zo een afgewogen grasdieet, leveren goede melk en minder poep, pis en CO2. Op de boerderijen worden dan ook heel bewust geen granen gegeven, ook geen zogenaamd ‘brokvoer’. De koeien mogen daar niet te veel van eten anders worden ze te vet. Dit krachtvoer is geen natuurlijke voeding en kan tot verteringsproblemen leiden. ‘Helemaal niet nodig,’ zou je zeggen.

Er worden ook geen antibiotica gebruikt en naast de verplichte, zo min mogelijk inentingen gedaan. De boeren zaaien verschillende soorten kruiden in het land, om het voedsel te verrijken en de koeien gezond te houden. De koeien zijn bijna nooit ziek en hun gezondheid houdt stand in een natuurlijke leefwijze. Mooi toch, als je dat kunt zeggen?

Verstandig is om alle koeien in het voorjaar te laten afkalven. Op deze manier groeit de melkproductie van de koe mee met het gras. Zo kan de koe de meeste melk geven van vers gras. Doordat de boeren alles zo veel mogelijk in eigen hand houden. Van het afkalven, opgroeien, toezien op de voedselketen (gras, hooi, kuil van eigen bedrijf), productie van zuivel, tot slacht wordt het welzijn van mens, dier en de vruchtbaarheid van de bodem optimaal gediend. ‘Slim bedacht’, althans dat zou je zeggen.

Dit voorjaar zag ik bij Stavoren zeker 200 koeien in een lange rij en rustige tred het veld in lopen. Geen uitbundigheid, wat moedeloos en verdrietig liepen ze achter elkaar, alsof ze achter een lijkwagen naar het kerkhof gingen.
Sindsdien zie ik overal plukjes koeien (een vijftigtal, een honderdtal) bijeen. Verder in het landschap geen koe te bekennen. Ze blijven bij elkaar. Sommige liggen al, anderen grazen nog wat. Het heeft er alle schijn van dat het weiland niet hun interesse heeft. Ze maken een vertraagde en vermoeide indruk, alsof ze al te veel hebben gegeten en moeite hebben met de vertering. Misschien hebben ze obesitas of hartklachten? Ik weet niet of ik dat moet zeggen, maar ik hoor ze niet meer loeien.

BB

Warns, 10 augustus 2021