Shared space with

Arthur Japin


Een treincoupé is eigenlijk een klaslokaal op wielen, waarin docenten ontbreken. Soms komt er een conducteur voorbij ter controle van de kaartjes en betalingen. Via een intercom worden er mededelingen gedaan over het af te leggen traject, tussenstoppen, overstappen, vertragingen, aanrijdingen met personen. Docenten treden er zelden op, toch komt het voor. Afgelopen zondag op het baanvak Leiden - Utrecht las Arthur Japin voor uit zijn nieuwe verhalenbundel.

De bundel Goed Volk is zojuist is verschenen bij Magonia. Uitgeverij Magonia wordt geleid door Lex Jansen. Jansen, oud-docent was ook aanwezig bij deze rijdende boekpresentatie.

Ontmoetingen in de ruimte

Volgens Wikipedia is ‘“Gedeeld ruimtegebruik” een in Nederland ontwikkeld verkeersconcept dat de multifunctionaliteit, en daarmee de relatie tussen verkeersveiligheid en de omgeving, van de openbare ruimte centraal stelt.’ In deze omschrijving valt alles wat buitenshuis plaatsvindt eronder, maar wellicht ook wat zich binnenshuis afspeelt? Het zou bedacht door een verkeerskundige. Wikipedia: ‘Belangrijk uitgangspunt is, dat als verkeersruimtes zijn ingericht als verblijfsruimte, ze niet in de eerste plaats geïnterpreteerd zullen worden als verkeersruimte.’

Het was een prettige coupé met gezellige zitjes. Leuke lui, alleen maar goed volk. Buiten werd regen en hagel werd afgewisseld door zonnige perioden. Het landschap, het zogenaamde Groene hart, snelde voorbij in verschillende seizoenen. We hadden het niet koud en niet te warm en Japin begon te lezen uit de nieuwe bundel. Lang leve de Nederlandse Spoorwegen! Veilig waren we weer terug in de schoolbanken.

Misschien is ’shared space’ een vondst, maar lezers en auteurs willen ook ‘events’. We zitten grote delen van de dag en de nacht achter boeken en computers en ook wij willen wel eens actie. De Spoorwegen met haar rijdende klaslokalen leende zich daar uitstekend voor. Hulde! Via Facebook kwamen er vooraf al enthousiaste berichten binnen, en achteraf hield dat niet op.
Japin las een een aantal verhalen voor. Over de moeder van Poetin, over Kwasi en Kwame en Minister Herfkens. Hij noemde zijn verhalen ‘Enkeltjes’, over mensen die ergens, alleen, naar toegaan, over ontmoetingen, over het delen van ervaringen onderweg. Ontroerend was het verhaal Voor anker, over de bootreis met zijn vader. Een reis die eindigde middenin Utrecht, vlakbij waar hij nu woont. ‘Daar, aan de voet van de Dom, breng ik de rest van die zomer door, wachtend op de reparatie van de boot. Luisterend naar het carillon. De uren tellend op de grote gouden wijzers…’. We zagen het levendig voor ons. Met een gesigneerd exemplaar ging een ieder van ons alleen verder de gedeelde ruimte van Hoog Catharijne in.

BB

Amsterdam, 24 april 2016

Alles is tevergeefs kunt u hier lezen. De Facebook pagina van Een held in onze tijd wordt geopend als u hier klikt en ook hier vindt u er meer informatie.